توصیههای کلی درموردنحوه آمادهسازی،مصرف و نگهداری
توجه:
این آگهی منقضی شده است و به همین دلیل اطلاعات تماس آگهی دهنده نمایش داده نمیشود.
هشدار پلیس: لطفا پیش از انجام معامله و هر نوع پرداخت وجه، از صحت کالا یا خدمات ارائه شده، به صورت حضوری اطمینان حاصل نمایید.
2-6-1-مقدمه
استفاده موفقیت آمیز افزودنیها بستگی به روشهای آماده سازی و پیمانهکردن دارد. عدم توجه در آماده سازی میتواند به شکل قابل توجهی روی ویژگیها، کارایی و یکنواختی بتن تأثیر داشته باشد.
به عنوان یک اصل کلی، مصرف یک ماده افزودنی نباید به مشخصات فیزیکی، شیمیایی و مکانیکی بتن لطمه وارد آورد. همچنین مصرف ماده افزودنی نباید به میلگردهای متعارف یا آرماتور پیشتنیدگی صدمه بزند.
هر ماده افزودنی جامد با رعایت شرایط مخصوص به خود که توسط کارخانه سازنده و استانداردهای ذیربط تعیین میشوند، به کار برده شود تا نتیجه مطلوب از آن حاصل گردد.
2-6-2- آماده سازی افزودنیها
§ اگر اطلاعات کافی موجود نباشد، باید آزمایشهای لازم بمنظور ارزیابی اثرات افزودنیها بر خواص بتن ساخته شده با استفاده از لوازم و تجهیزات کار، تحت شرایط محیطی، موجود باید بهعمل آورده شود آزمایشهای مربوط به مواد افزودنی باید اثرات این مواد را در خواص بتن تا آنجائیکه به کار مربوط میشوند را مشخص نمایند.
§ مخلوط مورد آزمایش باید عیناً از مواد مشابه (بخصوص سیمان) و سایر مواد سازنده بتن که در محل پروژه و حتیالامکان نزدیک به شرایط کار هستند تهیه شود.
§ درجه حرارت بخصوص در زمینه مدت زمان گیرش زمان استحکام بتن تأثیرگذار است. مدت زمان گیرش و میزان هوای موجود در بتن تهیه شده در محل کار ممکن است به میزان قابل توجهی با بتن آزمایشگاهی تهیه شده از همان مواد و خواص مواد افزودنی مشابه، تفاوت داشته باشد.
§ اثرات و عمل مواد افزودنی کاهنده آب یا مواد افزودنی فوقکاهنده آب ممکن است در مخلوط کننده کامیون و آنچه که از مخلوط کننده آزمایشگاه دیده میشود، متفاوت باشند. مقدار مصرف مواد افزودنی برای رسیدن به عملکرد مناسب برای مخلوطکن کامیون باید تنظیم شود.
§ در بیشتر موارد مواد افزودنی فوقکاهنده آب در مخلوطکن کامیون بهتر عمل کرده و میزان مصرف کاهش مییابد. تمام دست اندرکاران باید نسبت به این امکان در آغاز کار هوشیار باشند و بایستی آمادگی تنظیم مقدار مواد ( بخصوص مواد افزودنی وارد کننده هوا ) جهت دستیابی به خواص معین بتن در سایت پروژه را داشته باشند.
2-6-3- میزان مصرف [1]
عملکرد انواع افزودنیها و مقدار مصرف آنها براساس یک یا چند منبع اطلاعات ذیل برآورد میشود:
ü نتیجه ساخت مخلوطهایی با استفاده از افزودنیها در شرایط محیطی واقعی
ü ساخت نمونههای آزمایشگاهی جهت ارزیابی مخلوط، اطلاعات و دستورالعملهای تولید کننده.
ü اطلاعات و دستورالعملهای تولیدکننده
اگرچه در نهایت باید نتایج آزمایشگاهی به شرایط محل مصرف تعمیم داده شود، زیرا نتایج متفاوتی از مصرف یک ماده افزودنی بدلیل میزان مصرف مختلف سیمان، نوع سیمان، سنگدانه، سایر مواد و شرایط محیطی انتظار میرود. بطور مثال مخلوطهایی که با سیمانهای نوع 2 و نوع 5 تهیه میشوند به مقدار کمتری مواد افزودنی روانکننده/ کاهنده آب در مقایسه با مخلوطهایی که با سیمان نوع 1 یا 3 ساخته میشوند، دارند.
- اکثر افزودنیها در یک محدوده مصرف معین بر بتن تأثیر میگذارند و در صورت استفاده بیشتر، سایر ویژگیهای بتن را نیز تحت تأثیر قرار میدهند. در بسیاری موارد، به علت تفاوت شرایط محیطی کارگاه با شرایط آزمایشگاهی مقدار مصرف از محدوده معین بیشتر میشود و سبب کاهش بیش از حد افت اسلامپ، ایجاد تغییراتی در زمان گیرش، جداشدگی یا آبانداختگی میشود.
- تفاوت در عملکرد نشان دهنده این نیست که یک نوع افزودنی با نام تجاری خاص محصول بهتری نسبت به دیگری است بلکه ممکن است محصولهای مشخصی برای برخی موقعیتها و ساختارها مناسبتر از بقیه باشند.
- بجز در موارد خاص مصرف، مانند بتنهای با مقاومت زیاد، حداکثر مصرف افزودنیهای بتن به مقدار 50 گرم به ازاء هر کیلوگرم سیمان مصرفی در بتن محدود شده است. در مواردی که مقدار مصرف افزودنی کمتر از 2 گرم به ازاء هر کیلوگرم سیمان مصرفی در بتن باشد، افزودنی حتماً باید بعنوان بخشی از آب طرح و همراه آن استفاده گردد.
- مخلوط آزمایش باید با استفاده از مصالح مورد مصرف در محل کارگاه برای تعیین مقدار مصرف لازم و بمنظور رسیدن به نتایج مطلوب ساخته و آزمایش گردد. تولیدکنندگان بتن باید توجه داشته باشند که یک نوع افزودنی تولید شده توسط سازندگان مختلف، ممکن است مقدار مصرف متفاوتی برای رسیدن به نتایج مطلوب داشته باشد.
2-6-4- نحوه مصرف
- انتخاب وسیله توزین یا پیمانه کردن باید متناسب با حالت فیزیکی ماده افزودنی مورد مصرف (پودر یا مایع) و میزان دقتی که در بر داشت و اختلاط آن با بتن مورد نیاز است، صورت گیرد.
- همانگونه که بارها اشاره گردید باید دقت کرد که دو یا چند افزودنی ممکن است در یک محلول سازگار نباشند. به عنوان مثال یک افزودنی حباب هواساز بر پایه vinsolresin-based و یک افزودنی کاهنده آب که شامل lignosulfonate است، هرگز نباید قبل از مخلوط شدن با یکدیگر تماس داشته باشند. علت این امر گرایش آنها برای لختهسازی و از دست رفتن اثر بخشی هر دو افزونی است. مخلوط کردن دو یا چند افزودنی پیش از افزودن به بتن نباید انجام شود مگر اینکه آزمایشها نشان دهند که هیچگونه اثر نامطلوب وجود نداشته یا اینکه دستورالعملهای سازنده این اجازه را بدهند. بهتر است که افزودنیها هنگام افزودن مواد دیگر به مخلوطکن وارد شوند یا در حال مخلوط کردن.
- برخی از افزودنیهای شیمیایی به صورت جامد (پودری) قابل حل در آب تهیه میشوند که لازم است در محل کار با آب مخلوط شوند. باید از انحلال کامل پودر در آب و مطابق دستورالعمل مصرف مطمئن شد. در بعضی موارد انحلال کامل نیاز به زمان زیادی دارد که باید مورد توجه قرار گیرد.
- توزیع یکنواخت ماده افزودنی در حجم بتن از اهمیت خاصی برخوردار است. عدم توزیع یکنواخت ماده افزودنی در حجم بتن باعث تشدید عدم یکنواختی بتن گردید و رفتار آن را در مقابل نیروها، ضربه، حرارت، رطوبت و به طور کلی تمام عاملها خدشهدار میسازد و مشخصههای مطلوب آن را تقلیل میدهد.
- مواد افزودنی که بصورت پودر غیرمحلول میباشند باید در شروع اختلاط داخل مخلوطکن ریخته شوند تا حتیالامکان به نحوی یکنواخت در حجم مخلوط توزیع گردند.
- موادی که بصورت پودر میباشند ولی قابل حل در آب هستند باید قبل از مصرف در آب حل شده و سپس به آب اختلاط اضافه شوند.
- مواد افزودنی که بصورت مایع میباشند باید قبل از مصرف بشدت تکان داده شوند که اگر ذراتی تهنشین شده باشند حل گردند و سپس این مواد باید همراه با آب اختلاط وارد مخلوطکن شوند.
- اضافه کردن مقدار مشخصی از افزودنیهای مایع به بتن از طریق مخزن عموماً توسط یک سیستم متشکل از پمپها، درجهها، تایمرها، لولههای کالیبراسیون و شیرها انجام میپذیرد. این دستگاه سیستم توزیع افزونه (admixture dispensing system) یا توزیع کننده نامیده می شود. برای حداقل تغییرات در خواص بتن، این دستگاهها میبایست رواداریهای مورد نظر را از لحاظ مقدار مصرف حفظ کنند. ASTM C494 ایجاب میکند که افزودنیهای پودری توسط جرم و افزودنیهای مایع توسط جرم یا حجم اندازهگیری شوند. دقت مورد نظر در افزودنیهایی که با جرم اندازهگیری میشوند باید 3 درصد جرم مورد نظر باشد. افزودنیها باید از لولههای کالیبراسیون به بتن در نقطهای تزریق شوند که بیشترین پراکندگی را در میان بتن داشته باشند.
- توزیع افزودنیها در یک مخلوط بتنی نه تنها کنترل دقیق مقدار آن، بلکه کنترل سرعت تخلیه را نیز شامل میشود. در برخی کاربردها ، تغییر دادن زمان اضافه کردن افزودنی حین مخلوط کردن میتواند اثر بخشی افزودنی را اصلاح نماید (به عنوان مثال اثر کاهنده آب دیرگیرکننده بستگی به زمانی که ماده به مخلوط اضافه میشوند دارد. اگر ماده افزودنی چند ثانیه بعد از مخلوط شدن آب و سیمان اضافه شود بسیار مؤثرتر خواهد بود.
- نرخ تخلیه افزودنی باید قابل تنظیم باشد تا توزیع یکسان افزودنی در میان مخلوط بتن حین چرخش مخلوطکن امکانپذیر باشد.
- لوله کالیبراسیون توسط جاذبه یا فشار هوا تخلیه میشود و محل ذخیره افزودنی میتواند از محل مخلوطکن مورد نظر خود فاصله معینی داشته باشد. در چنین مواردی، تابلو کنترل توزیعکننده باید به یک زمانسنج مجهز باشد تا تخلیه تمام افزودنی را از لولهها و دریچهها تضمین کند. اگر سیستم توزیع افزودنی به صورت دستی عمل میکند، اپراتور میبایست یک شیر برای طولانی کردن سیکل تخلیه در اختیار داشته باشد تا مطمئن شود که تمام افزودنیها تخلیه شدهاند. هنگامی که بیش از یک افزودنی در بتن مورد نیاز است، توزیع کننده باید طوری طراحی شود که یک تأخیر مناسب جهت جلوگیری از مخلوط شدن دو افزودنی داشته باشد یا اینکه دو افزودنی بطور جداگانه پیمانه شوند.
- باید دقت شود که مخلوطکن تا توزیع کامل افزودنی در تمام بتن بکار خود ادامه دهد.
- نگهداری سیستم پیمانه کردن برای جلوگیری از خطاهای ناشی از شیرهای چسبنده، ورود مواد خارجی به مخزنهای ذخیره و مخلوطکن یا پمپهای فرسوده شده و ... نیاز به نگهداری منظم دارند.
2-6-5- انبار کردن
- افزودنیها باید از گردوخاک و از هر گونه آلودگی مضر دیگر محافظت شوند.
- افزودنیهای مایع در طول مدت انبار کردن باید در برابر گرما محافظت شوند زیرا دمای زیاد ممکن است بر روی ترکیب آنها اثر بگذارد. همچنین این مواد باید در برابر یخزدگی محافظت شوند.
- جا به جا کردن و انبار کردن مواد افزودنی به ویژه مواد افزودنی سمی و قابل اشتعال باید طبق ضوابط تعیین شده از طرف کارخانه سازنده انجام گیرد.
- مواد افزودنی باید در وضعی انبار شوند که دسترسی به آنها و شناسایی هر محموله و هر نوع به آسانی میسر باشد.
- بعضی از مواد افزودنی شامل مواد جامد بصورت محلول سوسپانسیون هستند که ممکن است مواد جامد آنها تهنشین گردد که باید قبل از مصرف به خوبی هم زده شوند.
- افزودنیهایی که به شکل جامد پودری استفاده میشوند به سرعت رطوبت را جذب میکنند و بنابراین باید در محلی خشک و طوری انبار شوند که از خطر نم کشیدن در امان باشند.
- در صورتی که این مواد برای مدت طولانی نگهداری شوند و تغییر در رنگ و بوی آنها ایجاد شده است باید قبل از مصرف مجدداً آزمایش شوند.
- در صورت احتمال تهنشینی، تولیدکنندگان باید اطلاعات مورد نیاز در زمینه روش بهم زدن مجدد را ارائه کنند.
- مخزنهای ذخیره میبایست دارای دریچه تخلیه باشند، اما پیشگیریهای لازم باید طوری انجام گیرد که مواد خارجی نتوانند از دریچه تانک وارد شوند. برای جلوگیری از آلودگی، درب تمام تانکها هنگامی که استفاده نمیشوند میبایست پوشیده شود.
مواد مهندسی ایمن بتن (M.l.C CO.):
http://www.micgrouh.com/
ما را شبکه های اجتماعی دنبال کنید
تلگرام : https://t.me/MICGROUH
اینستاگرام : https://instagram.com/_u/micgrouh?r=sun1
لینکدین : https://www.linkedin.com/in/mic-grouh-3243ab80
استفاده موفقیت آمیز افزودنیها بستگی به روشهای آماده سازی و پیمانهکردن دارد. عدم توجه در آماده سازی میتواند به شکل قابل توجهی روی ویژگیها، کارایی و یکنواختی بتن تأثیر داشته باشد.
به عنوان یک اصل کلی، مصرف یک ماده افزودنی نباید به مشخصات فیزیکی، شیمیایی و مکانیکی بتن لطمه وارد آورد. همچنین مصرف ماده افزودنی نباید به میلگردهای متعارف یا آرماتور پیشتنیدگی صدمه بزند.
هر ماده افزودنی جامد با رعایت شرایط مخصوص به خود که توسط کارخانه سازنده و استانداردهای ذیربط تعیین میشوند، به کار برده شود تا نتیجه مطلوب از آن حاصل گردد.
2-6-2- آماده سازی افزودنیها
§ اگر اطلاعات کافی موجود نباشد، باید آزمایشهای لازم بمنظور ارزیابی اثرات افزودنیها بر خواص بتن ساخته شده با استفاده از لوازم و تجهیزات کار، تحت شرایط محیطی، موجود باید بهعمل آورده شود آزمایشهای مربوط به مواد افزودنی باید اثرات این مواد را در خواص بتن تا آنجائیکه به کار مربوط میشوند را مشخص نمایند.
§ مخلوط مورد آزمایش باید عیناً از مواد مشابه (بخصوص سیمان) و سایر مواد سازنده بتن که در محل پروژه و حتیالامکان نزدیک به شرایط کار هستند تهیه شود.
§ درجه حرارت بخصوص در زمینه مدت زمان گیرش زمان استحکام بتن تأثیرگذار است. مدت زمان گیرش و میزان هوای موجود در بتن تهیه شده در محل کار ممکن است به میزان قابل توجهی با بتن آزمایشگاهی تهیه شده از همان مواد و خواص مواد افزودنی مشابه، تفاوت داشته باشد.
§ اثرات و عمل مواد افزودنی کاهنده آب یا مواد افزودنی فوقکاهنده آب ممکن است در مخلوط کننده کامیون و آنچه که از مخلوط کننده آزمایشگاه دیده میشود، متفاوت باشند. مقدار مصرف مواد افزودنی برای رسیدن به عملکرد مناسب برای مخلوطکن کامیون باید تنظیم شود.
§ در بیشتر موارد مواد افزودنی فوقکاهنده آب در مخلوطکن کامیون بهتر عمل کرده و میزان مصرف کاهش مییابد. تمام دست اندرکاران باید نسبت به این امکان در آغاز کار هوشیار باشند و بایستی آمادگی تنظیم مقدار مواد ( بخصوص مواد افزودنی وارد کننده هوا ) جهت دستیابی به خواص معین بتن در سایت پروژه را داشته باشند.
2-6-3- میزان مصرف [1]
عملکرد انواع افزودنیها و مقدار مصرف آنها براساس یک یا چند منبع اطلاعات ذیل برآورد میشود:
ü نتیجه ساخت مخلوطهایی با استفاده از افزودنیها در شرایط محیطی واقعی
ü ساخت نمونههای آزمایشگاهی جهت ارزیابی مخلوط، اطلاعات و دستورالعملهای تولید کننده.
ü اطلاعات و دستورالعملهای تولیدکننده
اگرچه در نهایت باید نتایج آزمایشگاهی به شرایط محل مصرف تعمیم داده شود، زیرا نتایج متفاوتی از مصرف یک ماده افزودنی بدلیل میزان مصرف مختلف سیمان، نوع سیمان، سنگدانه، سایر مواد و شرایط محیطی انتظار میرود. بطور مثال مخلوطهایی که با سیمانهای نوع 2 و نوع 5 تهیه میشوند به مقدار کمتری مواد افزودنی روانکننده/ کاهنده آب در مقایسه با مخلوطهایی که با سیمان نوع 1 یا 3 ساخته میشوند، دارند.
- اکثر افزودنیها در یک محدوده مصرف معین بر بتن تأثیر میگذارند و در صورت استفاده بیشتر، سایر ویژگیهای بتن را نیز تحت تأثیر قرار میدهند. در بسیاری موارد، به علت تفاوت شرایط محیطی کارگاه با شرایط آزمایشگاهی مقدار مصرف از محدوده معین بیشتر میشود و سبب کاهش بیش از حد افت اسلامپ، ایجاد تغییراتی در زمان گیرش، جداشدگی یا آبانداختگی میشود.
- تفاوت در عملکرد نشان دهنده این نیست که یک نوع افزودنی با نام تجاری خاص محصول بهتری نسبت به دیگری است بلکه ممکن است محصولهای مشخصی برای برخی موقعیتها و ساختارها مناسبتر از بقیه باشند.
- بجز در موارد خاص مصرف، مانند بتنهای با مقاومت زیاد، حداکثر مصرف افزودنیهای بتن به مقدار 50 گرم به ازاء هر کیلوگرم سیمان مصرفی در بتن محدود شده است. در مواردی که مقدار مصرف افزودنی کمتر از 2 گرم به ازاء هر کیلوگرم سیمان مصرفی در بتن باشد، افزودنی حتماً باید بعنوان بخشی از آب طرح و همراه آن استفاده گردد.
- مخلوط آزمایش باید با استفاده از مصالح مورد مصرف در محل کارگاه برای تعیین مقدار مصرف لازم و بمنظور رسیدن به نتایج مطلوب ساخته و آزمایش گردد. تولیدکنندگان بتن باید توجه داشته باشند که یک نوع افزودنی تولید شده توسط سازندگان مختلف، ممکن است مقدار مصرف متفاوتی برای رسیدن به نتایج مطلوب داشته باشد.
2-6-4- نحوه مصرف
- انتخاب وسیله توزین یا پیمانه کردن باید متناسب با حالت فیزیکی ماده افزودنی مورد مصرف (پودر یا مایع) و میزان دقتی که در بر داشت و اختلاط آن با بتن مورد نیاز است، صورت گیرد.
- همانگونه که بارها اشاره گردید باید دقت کرد که دو یا چند افزودنی ممکن است در یک محلول سازگار نباشند. به عنوان مثال یک افزودنی حباب هواساز بر پایه vinsolresin-based و یک افزودنی کاهنده آب که شامل lignosulfonate است، هرگز نباید قبل از مخلوط شدن با یکدیگر تماس داشته باشند. علت این امر گرایش آنها برای لختهسازی و از دست رفتن اثر بخشی هر دو افزونی است. مخلوط کردن دو یا چند افزودنی پیش از افزودن به بتن نباید انجام شود مگر اینکه آزمایشها نشان دهند که هیچگونه اثر نامطلوب وجود نداشته یا اینکه دستورالعملهای سازنده این اجازه را بدهند. بهتر است که افزودنیها هنگام افزودن مواد دیگر به مخلوطکن وارد شوند یا در حال مخلوط کردن.
- برخی از افزودنیهای شیمیایی به صورت جامد (پودری) قابل حل در آب تهیه میشوند که لازم است در محل کار با آب مخلوط شوند. باید از انحلال کامل پودر در آب و مطابق دستورالعمل مصرف مطمئن شد. در بعضی موارد انحلال کامل نیاز به زمان زیادی دارد که باید مورد توجه قرار گیرد.
- توزیع یکنواخت ماده افزودنی در حجم بتن از اهمیت خاصی برخوردار است. عدم توزیع یکنواخت ماده افزودنی در حجم بتن باعث تشدید عدم یکنواختی بتن گردید و رفتار آن را در مقابل نیروها، ضربه، حرارت، رطوبت و به طور کلی تمام عاملها خدشهدار میسازد و مشخصههای مطلوب آن را تقلیل میدهد.
- مواد افزودنی که بصورت پودر غیرمحلول میباشند باید در شروع اختلاط داخل مخلوطکن ریخته شوند تا حتیالامکان به نحوی یکنواخت در حجم مخلوط توزیع گردند.
- موادی که بصورت پودر میباشند ولی قابل حل در آب هستند باید قبل از مصرف در آب حل شده و سپس به آب اختلاط اضافه شوند.
- مواد افزودنی که بصورت مایع میباشند باید قبل از مصرف بشدت تکان داده شوند که اگر ذراتی تهنشین شده باشند حل گردند و سپس این مواد باید همراه با آب اختلاط وارد مخلوطکن شوند.
- اضافه کردن مقدار مشخصی از افزودنیهای مایع به بتن از طریق مخزن عموماً توسط یک سیستم متشکل از پمپها، درجهها، تایمرها، لولههای کالیبراسیون و شیرها انجام میپذیرد. این دستگاه سیستم توزیع افزونه (admixture dispensing system) یا توزیع کننده نامیده می شود. برای حداقل تغییرات در خواص بتن، این دستگاهها میبایست رواداریهای مورد نظر را از لحاظ مقدار مصرف حفظ کنند. ASTM C494 ایجاب میکند که افزودنیهای پودری توسط جرم و افزودنیهای مایع توسط جرم یا حجم اندازهگیری شوند. دقت مورد نظر در افزودنیهایی که با جرم اندازهگیری میشوند باید 3 درصد جرم مورد نظر باشد. افزودنیها باید از لولههای کالیبراسیون به بتن در نقطهای تزریق شوند که بیشترین پراکندگی را در میان بتن داشته باشند.
- توزیع افزودنیها در یک مخلوط بتنی نه تنها کنترل دقیق مقدار آن، بلکه کنترل سرعت تخلیه را نیز شامل میشود. در برخی کاربردها ، تغییر دادن زمان اضافه کردن افزودنی حین مخلوط کردن میتواند اثر بخشی افزودنی را اصلاح نماید (به عنوان مثال اثر کاهنده آب دیرگیرکننده بستگی به زمانی که ماده به مخلوط اضافه میشوند دارد. اگر ماده افزودنی چند ثانیه بعد از مخلوط شدن آب و سیمان اضافه شود بسیار مؤثرتر خواهد بود.
- نرخ تخلیه افزودنی باید قابل تنظیم باشد تا توزیع یکسان افزودنی در میان مخلوط بتن حین چرخش مخلوطکن امکانپذیر باشد.
- لوله کالیبراسیون توسط جاذبه یا فشار هوا تخلیه میشود و محل ذخیره افزودنی میتواند از محل مخلوطکن مورد نظر خود فاصله معینی داشته باشد. در چنین مواردی، تابلو کنترل توزیعکننده باید به یک زمانسنج مجهز باشد تا تخلیه تمام افزودنی را از لولهها و دریچهها تضمین کند. اگر سیستم توزیع افزودنی به صورت دستی عمل میکند، اپراتور میبایست یک شیر برای طولانی کردن سیکل تخلیه در اختیار داشته باشد تا مطمئن شود که تمام افزودنیها تخلیه شدهاند. هنگامی که بیش از یک افزودنی در بتن مورد نیاز است، توزیع کننده باید طوری طراحی شود که یک تأخیر مناسب جهت جلوگیری از مخلوط شدن دو افزودنی داشته باشد یا اینکه دو افزودنی بطور جداگانه پیمانه شوند.
- باید دقت شود که مخلوطکن تا توزیع کامل افزودنی در تمام بتن بکار خود ادامه دهد.
- نگهداری سیستم پیمانه کردن برای جلوگیری از خطاهای ناشی از شیرهای چسبنده، ورود مواد خارجی به مخزنهای ذخیره و مخلوطکن یا پمپهای فرسوده شده و ... نیاز به نگهداری منظم دارند.
2-6-5- انبار کردن
- افزودنیها باید از گردوخاک و از هر گونه آلودگی مضر دیگر محافظت شوند.
- افزودنیهای مایع در طول مدت انبار کردن باید در برابر گرما محافظت شوند زیرا دمای زیاد ممکن است بر روی ترکیب آنها اثر بگذارد. همچنین این مواد باید در برابر یخزدگی محافظت شوند.
- جا به جا کردن و انبار کردن مواد افزودنی به ویژه مواد افزودنی سمی و قابل اشتعال باید طبق ضوابط تعیین شده از طرف کارخانه سازنده انجام گیرد.
- مواد افزودنی باید در وضعی انبار شوند که دسترسی به آنها و شناسایی هر محموله و هر نوع به آسانی میسر باشد.
- بعضی از مواد افزودنی شامل مواد جامد بصورت محلول سوسپانسیون هستند که ممکن است مواد جامد آنها تهنشین گردد که باید قبل از مصرف به خوبی هم زده شوند.
- افزودنیهایی که به شکل جامد پودری استفاده میشوند به سرعت رطوبت را جذب میکنند و بنابراین باید در محلی خشک و طوری انبار شوند که از خطر نم کشیدن در امان باشند.
- در صورتی که این مواد برای مدت طولانی نگهداری شوند و تغییر در رنگ و بوی آنها ایجاد شده است باید قبل از مصرف مجدداً آزمایش شوند.
- در صورت احتمال تهنشینی، تولیدکنندگان باید اطلاعات مورد نیاز در زمینه روش بهم زدن مجدد را ارائه کنند.
- مخزنهای ذخیره میبایست دارای دریچه تخلیه باشند، اما پیشگیریهای لازم باید طوری انجام گیرد که مواد خارجی نتوانند از دریچه تانک وارد شوند. برای جلوگیری از آلودگی، درب تمام تانکها هنگامی که استفاده نمیشوند میبایست پوشیده شود.
مواد مهندسی ایمن بتن (M.l.C CO.):
http://www.micgrouh.com/
ما را شبکه های اجتماعی دنبال کنید
تلگرام : https://t.me/MICGROUH
اینستاگرام : https://instagram.com/_u/micgrouh?r=sun1
لینکدین : https://www.linkedin.com/in/mic-grouh-3243ab80
