میکروسیلیس MIP

شرکت آژن شیمی کارا پس از سال ها تجربه با کادر متخصص در زمینه تولید افزودنی های بتن و چسب های ساختمانی و همکاری نزدیک با مراکز و پروژه های معتبر انبوه ساز در سراسر کشور فعالیت خود را در سال 1378 آغاز نموده است و پروژه های متعددی را با موفقیت همراه با تأئیدیه به انجام رسانده است. میکروسیلیس MIP نیز از جمله محصولات آزن شیمی کارا میباشد.
میکروسیلیس پودری است با وزن مخصوص فضایی 200 تا 300 کیلوگرم در متر مکعب با رنگ خاکستری مایل به سفید که یک محصول فرعی حاصل از کوره های قوس الکتریکی در جریان تولید آلیاژهای فروسیلیس می باشد .
مصارف :

میکروسیلیس برای تقویت مقاومتهای مکانیکی ، تراکم ، کاهش نفوذ پذیری و افزایش دوام در برابر سیکل انجماد و ذوب شدن در ملات سیمانی در موارد زیر کاربرد دارد :

· سواحل دریا ، سازه های آبی ، سدها و کانالها

· سقفها ، پارکینگ ها ، پلها و اسکله ها

· ساخت قطعات پیش ساخته

· کارهای ترمیمی و شاتکریت

· کار در نواحی ساحل جنوب ایران که نیاز به کاهش عمق نفوذ یونهای کلر و سولفات ها در بتن

خصوصیات ویژه :

فعالیت پوزولانی :

هیدرواکسید کلسیم Ca(OH)2 آزاد شده از هیدراتاسیون سیمان 25-20 درصد ملات بتن را تشکیل داده و در واقع جزء ضعیف و حلال توده بتن بوده و به علت ناپایداری یکی از آسیب پذیرترین اجزا تشکیل دهنده بتن می باشد .

شکل ظاهری میکروسیلیس ، سطح مخصوص زیاد ( ریزی و نرمی دانه ها ) ، عدم تبلور و سطح واکنشی بالای آن عامل بروز رفتار پوزولانی می باشد به عبارت دیگر ژل سست و ناپایدار هیدرواکسید کلسیم در مجاورت دی اکسیدسیلیسیم (میکروسیلیس) به سیلیکات کلسیم سخت و غیرمحلول تبدیل شده که ضمن قوام ، موجب پیداری بتن در برابر حملات شیمیایی ، واکنش قلیایی مصالح سنگی و همچنین ازدیاد تاب فشاری آن می شود .

باید توجه داشت به خاطر نیروی جذب سطحی فوق العاده میکروسیلیس و پایین نگه داشتن نسبت آب به سیمان ، مصرف منتشر کننده ها و کاهنده ها ( فوق روان کننده ها ) اجتناب پذیر بوده و قویا توصیه می شود .

نفوذ ناپذیری :

شسته شدن هیدرواکسید کلسیم آزاد شده در هیدراتاسیون سیمان و وجود فضاهای خالی (خلل و فرج ) ناشی از فقدان ریزدانه های پرکننده ، استحکام بتن را کاهش داده و
آسیب پذیری بتن را تشدید می کند .

عدم چسبندگی بتن به آرماتورها نیز مزید بر علت است و در واقع چنین ساختاری به لحاظ نفوذپذیری و عدم اکتساب استحکام کافی ، حاشیه ایمنی چندان مطلوبی نداشته و دوام آن نیز کم میباشد .

با مصرف میکروسیلیس در بتن ، محلول هیدرواکسید کلسیم ( ناپایدار) محصور بین سنگدانه ها و آرماتور ها به سیلیکات کلسیم غیر محلول تبدیل شده و ریزی ذرات میکروسیلیس ساختار اجزا بتن را تغییر داده و حد فاصل دانه های سنگی و ذرات سیمان را پر می کند ، بدین منوال نفوذپذیری بتن کم شده و بالطبع به قوام و دوام آن در طول دوره بهره برداری افزوده می شود

افزایش مقاومت :

مطالعه میکروسکوپی برشهای بتن و نتیجه بررسی های بعمل آمده تاکنون موید این موضوع است که سطح چسبندگی دانه ها به یکدیگر و ذرات سیمان از 50 % سطح مخصوص تجاوز نمیکند از طرفی ناپایداری هیدرواکسید کلسیم آزاد شده در هیدراتاسیون سیمان آنهم در مجاورت سنگ دانه ها و آرماتورها حفره هایی را تشکیل می دهد که موجب افت مقاومت فشاری، کششی،چسبندگی ومدول الاستیسیته بتن می شود

مقدار افت مقاومت به اندازه این حفره ها و نحوه پراکندگی آن در توده بتن بستگی دارد پر واضح است با مصرف میکروسیلیس در بتن ناپایداری هیدرواکسیدکلسیم به علت شسته شدن آن منتفی و ریزی دانه ها نیز موجب پر شدن خلل و فرج بین دانه ها و نهایتا افزایش مقاومت فشاری ، مقاومت کششی ، مدول الاستیسیته و بالاخره چسبندگی بتن خواهد شد .

کارپذیری و نگهداری :

بتن حاوی میکروسیلیس به لحاظ سطح مخصوص بسیار بالا ، آب زیادی مصرف می کند از طرفی مقدار بسیار کم آب باعث سیالیت فوق العاده آن می شود (liquid fraction ) ، مخلوط میکروسیلیس و بتن به افزودنی های کاهنده آب ( فوق روان کننده ها ) واکنش خوبی نشان می دهد ، بطوری که با اختلاط فوق روان کننده ( حدود 2 % وزن سیمان ) ، میکروسیلیس ( حدود 10 % وزن سیمان ) و به شرط محدود بودن نسبت آب به سیمان (حدود25/0 الی 3/0 ) بتن های توانمند با ویژگی های خاص ساخته میشود .

بتن ریزی بتن های حاوی میکروسیلیس در مقایسه با بتن های معمولی و با اسلامپ یکسان ، آسانتر بوده و به راحتی در قالب جا می افتد .

مهمترین و مشخص ترین خاصیت میکروسیلیس مقاومت آن د ربرابر آب آوری سطحی (bleeding)و قدرت چسبندگی آن است ، بهمین دلیل بتن حاوی میکروسیلیس فرم پذیر بوده و در برابر ویبره شدن عکس العمل خوبی داشته و میکروسیلیس آن تحت هیچ شرایطی از مخلوط بتن جدا نمی شود .

خاطر نشان می سازد که با مصرف میکروسیلیس در بتن ، آب آوری کنترل خواهد شد لیکن چنین بتنی آسیب پذیر بوده ( نرخ تبخیر آب در سطح بیشتر از نرخ آب آوریست ) و ترک های پلاستیک بوجود می آید ، بنابراین بتن حاوی میکروسیلیس را می بایست خوب عمل آورده و پس از اتمام عملیات بتن ریزی به فوریت و دقت نگهداری کرد.

در نتیجه :

1. مصرف میکروسیلیس مقاومت فشاری ، مقاومت کششی ، مدول الاستیسیته بتن و چسبندگی را بالا می برد .

2. مصرف میکروسیلیس خواص الکتریکی بتن را تغییر داده و مانع از خوردگی آرماتورها می شود

3. مصرف میکروسیلیس بتن را در مقابل حملات شیمیایی محافظت می کند

4. مصرف میکروسیلیس باعث روانی و سهولت اجرای بتن می شود

5. مصرف میکروسیلیس دوام و عمر بتن را زیاد می کند

6. مصرف میکروسیلیس نفوذپذیری بتن را کم می کند

7. مصرف میکروسیلیس توده بتن را متراکم میکند.